Beloken Pasen, de eerste zondag na Pasen, 19 april,  is een feestdag voor de Huissense Gilden.
Niet alleen wordt op deze dag de oprichting van het Sint Gangulphusgilde in 1536 herdacht,
ook worden er de jubilarissen gehuldigd. Dit jaar waren er twee jubilarissen, Jan Vermeulen
die al 60 jaar lid is van de Gilden, en Frank Pauwelsen die 25 jaar lid is van de Gilden en
menigeen zal hem misschien wel kennen als de “wildeman”.
Na de eucharistieviering, waar de Gilden de eerste communicantjes begeleiden, volgde er
een broodmaaltijd in de Gouden Engel.  Na deze maaltijd waren er nog twee bijzondere
gebeurtenissen. De familie Sluiter (een oude “gildenfamilie” ) bood een koningschild aan,
van grootvader Sluiter die in 1911 koning was geweest. Het schild was door omstandigheden
niet aanwezigen de familie heeft besloten om alsnog het schild te schenken. Een mooie aanwinst
voor de zilverschat van de Gilden. Beschermheer van de Gilden dhr. Persoon kreeg een sjerp
aangeboden van de Gilden. Op deze sjerp staat zijn functie van beschermheer. Na deze twee
gebeurtenissen volgde de huldiging van de jubilarissen. Allereerst Frank Pauwelsen, begonnen
als tamboer op 12 jarige leeftijd. En deze functie heeft hij nog steeds. Frank is verschillende
keren koning geweest bij het Sint Laurentius-Gilde. Maar het hoogtepunt is toch wel elk jaar het
beleg en ontzet, waar Frank al jaren de rol van wildeman speelt. Frank kreeg de zilveren Gildenspeld
uitgereikt door de koning van het Laurentiusgilde

Daarna was de beurt aan Jan Vermeulen, 60 jaar lid van de Gilden. In 1949 werd Jan lid, en heeft niet
echt stil gezeten. Hij heeft zich op diverse terreinen verdienstelijk gemaakt voor de Gilden. Het ijzeren
kruis van de oude kerktoren heeft hij gerestaureerd en hangt nu in de Gildenkapel. Hij heeft aan de wieg
gestaan van het kruisboogvendel. In 1971 schoot hij zich Gangulphuskoning, en jaren lang is hij de
kanonier geweest van de Gilden Jan is een veelzijdig man met een enorm Gildenhart. Van de koning
kreeg Jan de gouden Gildenspeld uitgereikt. Jan was vol verbazing toen de voorzitter van de Gelderse
Federatie van Schutters Gilden, Wim Sanders, en een delegatie van de Kring rijk van Nijmegen de Betuwe,
binnenkwam. Jan is onderscheiden met de zilveren medaille van de Gildenfederatie.
Maar ook voor de Gilden was er een leuke verrassing, de federatievoorzitter had een beker bij zich
voor de vendeliers. Zij hadden tijdens het Indoorvendelen de eerste prijs klassiek Gilde vendelen
behaald. Een mooie prestatie Na de toespraken en huldigingen was het tijd om de jubilarissen te feliciteren.

Bron: DE GELDERLANDER (zaterdag 18 april 2009) door MARC VAN ONNA

Hij is doorgedrongen tot de hoogste Europese gildenrangen. Zijn naam is in Huissen
vrijwel synoniem voor de gilden. Spraakwaterval Jan Wannet steekt bijna al zijn
vrije tijd erin. Als tegenwicht voor zijn werk. ,,Het is bijna een roeping."

Hij had al een zilveren medaille van de 'Nobele Orde van de Papegay'.
Nu treedt hij ook toe als Gelders vertegenwoordiger tot de kanselarij van dit
'autonome instituut van verdiensten', dat personen eert die bijdragen aan de
instandhouding en uitstraling van gilden. Huissenaar Jan Wannet zegt dat hij, in
voetbaltermen, nu tot de Uefa is toegetreden. Trots maakt hem dat.
Trots was hij ook al op de medaille. Die draagt hij altijd. Wannet keert zelfs
huiswaarts, als hij het versiersel eens vergeet. Jan Wannet en de gilden. Ze zijn
in Huissen vrijwel synoniem. Dat komt misschien ook wel omdat hij degene is die
altijd naar buiten treedt. Of het nou vendelen is, schieten, voorlichting geven op
scholen of vergaderen, altijd is hij er bij. Als gildearchivaris heeft Wannet zich enorm
verdiept in de historie. Zo is hij co-auteur van een boek over alle zilver dat Huissense
schutterskoningen droegen sinds 1554. Pas nog voegde hij een hoofdstuk aan de
Canon van Lingewaard toe over de gilden. Interesse in geschiedenis is zijn drijfveer.
De tijd die hij aan de gilden besteedt,  is volgens hemzelf niet meer in uren uit te
drukken. ,,Het is bijna een roeping."

Toch is de liefde voor de gilden bij Wannet niet met de paplepel ingegeven.
Scouting was zijn lust en zijn leven. Tot er in 1975 in Huissen een kruisbooggilde
kwam. Wannet trad toe en werd gegrepen door de  pracht en praal. ,,Ik wilde er
alles van weten. Dat heb ik in mijn werk als bakker ook. Waar komt speculaas
vandaan? Kan ik uren over praten." Bakken ging bij  Wannet wel van vader op zoon.
Geloof was thuis ook belangrijk. Al jong werd hij misdienaar. Dat is hij nog altijd.
Bovendien is Wannet kerkbestuurder. Daarin zit volgens hem een link met de gilden.
Die zijn immers van katholieke signatuur. Zelf geeft hij de liefde voor geschiedenis
en de gilden weer over aan zijn zoon. Sjoerd is lid.van het Laurentiusgilde, waar
de jonggezellen toe behoren. Gangulphus, waar Jan bij zit, is voor getrouwde
mannen danwel 40-plussers.

De Huissense Gilden onsteken het paasvuur.

Met het onsteken van het paasvuur is voor de Gilden weer de eerste dag dat ze naar “buiten”gaan.
In de wintermaanden zijn er weinig buitenactiviteiten, en op eerste paasdag gaan de Gilden weer met vliegend
vaandel en slaande trom door hun stad.

De paasvuren hebben een lange geschiedenis achter de rug.  Ze dateren al uit de tijd van de oude Germanen.
Zij noemden het toen vruchtbaarheidsvuren en werden aangestoken ter ere van de wedergekomen lente.

Het paasvuur dat volgens de overlevering het verlangen naar de zon en de vruchtbaarheid van de velden uit
moet drukken. Het vuur zelf en de rondspattende vonken zouden een heilzame werking uitstralen op de
gronden eromheen. Overal worden paasvuren ontstoken naar gebruiken van de streek. Zo ook in Huissen.
Het paasvuur in Huissen wordt ontstoken door de Gilden van Sint Gangulphus en Sint Laurentius.
Dit zal gebeuren op eerste paasdag, 12 April. 

Het paasvuur wordt dit jaar weer op de oude historische plaats ontstoken, namelijk bij de molenkolk.
Door de herindeling van dit buitengebied is het weer mogelijk om dicht bij deze kolk te komen. Voor de
Gilden heeft deze kolk een zeer bijzondere betekenis, zij hebben al sinds 1777 het privilege om hier te
mogen vissen. Dit privilege staat beschreven in een van de oude gildenboeken. Bij de kolk is er ook een
“vuurplaats” gemaakt die een maal per jaar wordt gebruikt voor het paasvuur.

Bij het vallen van de duisternis rond 20:30 vertrekken de Gilden vanaf hun Gildenhuis naar de kerk waar de
fakkels worden ontstoken aan de paaskaars.  Met brandende fakkels en de duivelspop gaan de Gilden door
de stad, naar de brandstapel. De duivelspop symboliseert al het kwaad dat nu wordt verbrand zodat we met
een “schone lei” weer kunnen beginnen. De duivelspop wordt bovenop de brandstapel geplaatst en het vuur
zal rond 21:00 worden ontstoken door de koningen van de Gilden. Als dan uiteindelijk de pop vlam vat brengen
de vendeliers van de Gilden een vendelhulde en zal het lied  “aan U o koning der eeuwen” worden gezongen.